Dwie Jole. Akt, przestrzeń i początek myślenia dyplomowego

Temat

„Dwie Jole” to tytuł, który nadałam dwóm miniaturom malarskim powstałym podczas pracy z modelką w trakcie studiów na ASP. Obie prace przedstawiają akt kobiecy, jednak nie skupiają się wyłącznie na postaci. Od początku interesowała mnie przestrzeń wokół niej i relacja pomiędzy ciałem a otoczeniem.

Modelka, Jola, była niezwykle cierpliwa i spokojna. Nie narzucała ruchu ani ekspresji. Dzięki temu mogłam obserwować nie tylko sylwetkę, ale też to, co dzieje się wokół niej. Pustka, dystans i cisza stały się równie ważne jak sama figura.

Kontekst

Miniatury powstały w pracowni malarskiej prof. P.C. Kowalskiego. Profesor był wymagający i surowy, ale jednocześnie bardzo uważny. Dawał przestrzeń do poszukiwań i nie narzucał jednego rozwiązania. To właśnie w tej pracowni zaczęłam świadomie odchodzić od klasycznego aktu skupionego wyłącznie na ciele.

W tym czasie interesowało mnie pokazanie postaci w relacji z przestrzenią. Nie jako elementu tła, lecz jako punktu napięcia. Postać nie ginie w pustce, ale też jej nie dominuje. Obraz opowiada o tym, co dzieje się pomiędzy.

Przestrzeń
i relacja z postacią

W trzecim obrazie z Jolą, który dołączam do tej galerii, postać została umieszczona dalej, w większym dystansie. Ten zabieg pozwolił mi pokazać nie tylko modelkę, ale również przestrzeń, w której się znajduje. To, co wokół, stało się nośnikiem emocji.

Takie podejście jest mi bliskie do dziś. Interesuje mnie napięcie między obecnością a pustką, między figurą a tym, co ją otacza. To myślenie wraca później w cyklu dyplomowym „Kwadrat w prostokącie”, gdzie przestrzeń zyskuje równie silny głos jak forma.

Znaczenie tego etapu

Dla mnie „Dwie Jole” były czymś więcej niż ćwiczeniem z aktu. Powstały w czasie silnych emocji, w okresie pierwszego zakochania. Kolor żółty i niebieski nie były przypadkowe. Stały się bramą, zapowiedzią dalszej drogi i późniejszego dyplomu.

Dziś widzę te prace jako moment przejścia. Od intuicyjnego malowania do bardziej świadomego budowania relacji między postacią a przestrzenią. Ten sposób myślenia wraca w moich kolejnych obrazach, ilustracjach i projektach przenoszonych na skórę.

Podobne wpisy